Pieśń o pani kreonu

Królowa państwa Kreonu

Nasza pani ukochana, a zaginiona
Przed laty okrutnie zatopiona
Z nienawiści ta zbrodnia zrodzona,
Niczym dziecię z matczynego łona.
Z tej samej gliny zrobiona,
Lecz o wiele okrutniejsza jest niż ona.

Lud jej wierny, ukochany
Szuka swej pani aż po lasy Loany*.
Kraje obiegła wieść niesłychana
Zagubiona jest potomkini Talana.
Kto tron posiądzie, jeśli nie ona?
Kraj zgubiony, matka zrozpaczona.

Kreonie wielki, w białej skale wykuty
Jesteś niczym, prochem marnym dopóty
Księżniczki wielki blask nie przyjdzie
I cie na wieki nie posiądzie.
Jeśli oblicze jej jasne, zaćmione
Nie spojrzy na państwo strapione.

Lata mijają, a pani nadal zagubiona
Wśród małych dzieci nie odnaleziona.
Król juz stary, królowa osępiała
Siostra pani się uradowała
Kiedy wieść tę dosłyszała,
Droga do korony wydaje się mała.

Zła to pani, złe jej rządy,
Lud nigdy nie dowie się prawdy,
Że ich dobrodziejka zaginiona
Wśród wiejskich ludzi była wychowana.
A wśród bandytów dorastała
I ich pomocniczką się stała.

Nieśmiertelne jej ciało
Przekłute było mieczem razy nie mało.
Lecz niczym feniks z popiołów
Odrodziła sie wśród nocnych łowów**.
Gwiazdy na niebie święcą jasno
Kiedy nasza pani raduje się mocno.

Na ramieniu znak ognień wyryty
Po tym poznać feniksa możesz i ty
A gdy odnajdziesz naszą panią
Za koniec świata biegnij za nią.
Powiadom jej ojca strapionego
Rozpromienieją się ostatnie dni jego.

*Lasy Loany- tak ludzie nazywają Mroczną Puszcze, ponieważ zamieszkują je elfy, a Loana jest przez nich uważana za ich królową, chociaż tak nie jest.

**Nocne łowy- tu sen.